คำแนะนำในการส่งของกลางตรวจพิสูจน์ -
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?
สิงหาคม 06, 2020, 02:43:02 AM
หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
<a href="http://www.scdc5.forensic.police.go.th/Movie2.swf" target="_blank">http://www.scdc5.forensic.police.go.th/Movie2.swf</a>
<a href="http://www.scdc5.forensic.police.go.th/digital_clock.swf" target="_blank">http://www.scdc5.forensic.police.go.th/digital_clock.swf</a>
สถิติ    หน้าเว็บ ศูนย์พิสูจน์หลักฐาน 5

ดู ศูนย์พิสูจน์หลักฐาน 5 ในแผนที่ขนาดใหญ่กว่า

เว็บบอร์ด ศูนย์พิสูจน์หลักฐาน 5 ลำปาง
หมวดพิสูจน์หลักฐานตำรวจ
เรื่องทั่วไปเกี่ยวกับนิติวิทยาศาตร์ตำรวจ

คำแนะนำในการส่งของกลางตรวจพิสูจน์

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้ « หน้าที่แล้ว ต่อไป »
หน้า: [1] ลงล่าง พิมพ์
ผู้เขียน
[EN] [PL] [ES] [PT] [IT] [DE] [FR] [NL] [TR] [SR] [AR] [RU]
หัวข้อ: คำแนะนำในการส่งของกลางตรวจพิสูจน์  (อ่าน 10036 ครั้ง)
Admin
Administrator
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 4266


"ดำรงตนในยุติธรรม"


เว็บไซต์ อีเมล์
| « เมื่อ: มีนาคม 24, 2011, 01:28:55 PM »

คำแนะนำในการส่งของกลางตรวจพิสูจน์

1.ของกลางที่เกี่ยวกับลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าไปตรวจพิสูจน์

   1.1  ลายพิมพ์นิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าบนเอกสารต่าง ๆ เช่น กระดาษ ตั๋วรับจำนำและหนังสือสัญญาต่าง ๆ

       1.1.1  คำแนะนำโดยทั่วไป

                 1.1.1.1 ห้ามนำเอกสารของกลางทากาว ปิดผนึกบนกระดาษอื่น

                 1.1.1.2 ระวังไม่ให้เอกสารของกลางเปียกน้ำ ถูกความชื้น หรือเก็บไว้ในที่ที่มีอุณหภูมิสูงเกินไป

                 1.1.1.3 เก็บเอกสารของกลางไว้ในซองที่เหมาะสมกับเอกสาร

                 1.1.1.4 ก่อนส่งไปตรวจพิสูจน์ให้ตรวจสอบลายพิมพ์นิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าตัวอย่างที่ส่งไปตรวจพิสูจน์ให้มีลายเส้นชัดเจนและสมบูรณ์

        1.1.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                1.1.2.1 แจ้งข้อเท็จจริงของคดีโดยละเอียด

                1.1.2.2 แจ้งรายละเอียดของกลางให้ครบถ้วน

                1.1.2.3 แจ้งจุดประสงค์ในการตรวจพิสูจน์ให้ชัดเจน

                1.1.2.4 แจ้งชื่อ และหมายเลขโทรศัพท์พนักงานสอบสวนเจ้าของคดีนั้น ๆ เพื่อความสะดวกในการติดต่อ

        1.1.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                1.1.3.1 ทำเครื่องหมาย หรือบันทึกลงบนส่วนหนึ่งส่วนใดที่ว่างของเอกสารที่ไม่มีลายเส้นของลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าทั้งสองหน้า

                1.1.3.2 ห้ามใช้เข็มหมุด หรือใช้เครื่องเย็บลวดเย็บเอกสารของกลางบริเวณที่มีลายเส้นของลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าอยู่

        1.1.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                1.1.4.1 ใส่ซองบรรจุเอกสารลงในซองซึ่งมีขนาดเหมาะสมกับเอกสารนั้น ๆ

                1.1.4.2 นำส่งตรวจพิสูจน์โดยเร็วที่สุด

  1.2 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ซึ่งเกิดจากสิ่งต่าง ๆ เช่น โลหิต สี ฝุ่น หรือบนดินเหนียว เป็นต้น

        1.2.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                1.2.1.1 ควรถ่ายรูป รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ ฝ่าเท้า โดยใช้เลนส์โคลส์อัพไว้ทุกครั้ง เพื่อป้องกันมิให้หลักฐานสูญหายไป

                1.2.1.2 การถ่ายรูปทุกครั้งให้วางมาตราส่วนเพื่อแสดงขนาดด้วย

                1.2.1.3 สำหรับรอยเท้าบนดินเหนียว เมื่อถ่ายรูปแล้วให้ทำการเก็บโดยหล่อรอยเท้าด้วยปูนปลาสเตอร์

                1.2.1.4 อย่าเก็บวัตถุของกลางไว้ในที่มีอุณหภูมิสูงเกินไป

                1.2.1.5 อย่าให้วัตถุของกลางเปียกน้ำ หรือถูกความชื้น

                1.2.1.6 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าที่เป็นของกลาง อย่าให้เลอะเลือน สูญหาย หรือมีเพิ่มขึ้น

        1.2.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        1.2.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                บันทึกประเภทคดี สถานที่เกิดเหตุ วันเวลาที่เกิดเหตุ ผู้เสียหาย ผู้ทำการตรวจ วันเวลาที่ทำการตรวจ บริเวณที่ตรวจพบของกลางไว้บนแผ่นกระดาษเก็บรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ ฝ่าเท้าแฝง

        1.2.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                1.2.4.1 ใส่ซองที่บรรจุเอกสารลงในซองซึ่งมีขนาดเหมาะสมกับเอกสารนั้น ๆ อีกชั้นหนึ่ง

                1.2.4.2 รีบดำเนินการนำส่งตรวจพิสูจน์โดยเร็วที่สุด

                1.2.4.3 สำหรับร่องรอยที่จำลองด้วยปูนปลาสเตอร์ ควรห่อแต่ละรอยด้วยกระดาษหรือถุงพลาสติก เพื่อกันการเสียดสีซึ่งอาจทำให้ลายเส้นลบเลือน โดยบรรจุในกล่องที่มีความแข็งแรงและขนาดที่เหมาะสมแล้วนำส่งด้วยความระมัดระวัง

                1.2.4.4 กรณีที่ร่องรอยหล่อด้วยปูนปลาสเตอร์ การนำตัวอย่างมาเปรียบเทียบนั้นควรหล่อด้วยปูนปลาสเตอร์เช่นกัน

  1.3 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝงที่มองเห็นไม่ชัดเจนด้วยตาเปล่าบนอาวุธปืนหรือวัตถุอื่นใด ที่คล้ายคลึงกัน

        1.3.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                1.3.1.1 อย่าเก็บวัตถุของกลางในที่ที่มีอุณหภูมิสูงเกินไป

                1.3.1.2 อย่าให้วัตถุของกลางเปียกน้ำ หรือถูกความชื้น

                1.3.1.3 อย่าสัมผัสหรือกระทำการใด ๆ อันเป็นเหตุที่จะทำให้รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าแฝงเลอะเลือน สูญหายหรือมีเพิ่มขึ้น

        1.3.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        1.3.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.2.3

        1.3.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                1.3.4.1 ให้วางวัตถุด้านที่ไม่มีรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าแฝงลงบนกระดาษแข็ง, โฟม หรือไม้โดยมัดยึดให้แน่น และระวังมิให้เชือกถูกรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าแฝงเป็นอันขาด

                1.3.4.2 บรรจุลงในกล่องและห่อโดยระมัดระวังมิให้รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝงสัมผัสกับส่วนใดของหีบห่อเป็นอันขาด

                1.3.4.3 ใช้เชือกมัดผนึกครั่งและทำเครื่องหมายแล้วนำส่งตรวจพิสูจน์โดยเร็วที่สุด

  1.4 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝงที่มองเห็นไม่ชัดด้วยตาเปล่าบนวัตถุจำพวกขวด ถ้วยแก้ว หรือวัตถุอื่น ที่คล้ายคลึงกัน

        1.4.1 คำแนะนำโดยทั่วไป ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.3.1

        1.4.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        1.4.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.2.3

        1.4.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                ตรึงของกลางให้แน่นโดยใช้กระดาษ โฟม หรือไม้เพื่อไม่ให้ของกลางสัมผัสกับภาชนะที่บรรจุและยึดไว้ให้แน่นไม่ให้เกิดการเคลื่อนที่ แล้วจึงบรรจุหีบห่อโดยระวังมิให้รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าแฝงสัมผัสกับส่วนใดของหีบห่อเป็นอันขาด

  1.5 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝงที่มองเห็นไม่ชัดด้วยตาเปล่าบนวัตถุพวกเศษกระจก แผ่นโลหะ หรือวัตถุอื่นใดที่คล้ายคลึงกัน

        1.5.1 คำแนะนำโดยทั่วไป ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.3.1

        1.5.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        1.5.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.2.3

        1.5.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.4.4

                ในกรณีของกลางมีจำนวนมาก เช่น กระจกบานเกล็ดให้ใช้โฟมหรือกระดาษแข็งหุ้มมุมของกลางทั้ง 4 ด้าน เพื่อกันมิให้ผิวของกลางแต่ละแผ่นสัมผัสหรือเสียดสีกัน แล้วบรรจุลงในกล่อง และนำส่งด้วยความระมัดระวังมิให้แตกหรือหัก

  1.6 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝง ที่มองเห็นไม่ชัดด้วยตาเปล่าบนเอกสารต่าง ๆ

        1.6.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                1.6.1.1 อย่าเก็บเอกสารของกลางไว้ในที่มีอุณหภูมิสูงเกินไป

                1.6.1.2 อย่าให้เอกสารของกลางเปียกน้ำ หรือถูกความชื้น

                1.6.1.3 เก็บเอกสารของกลางไว้ในซองกระดาษ หรือซองพลาสติกอีกชั้นหนึ่ง

                1.6.1.4 ห้ามใช้มือจับเอกสารของกลางเป็นอันขาด เพราะจะทำให้รอยลายนิ้วมือแฝงเพิ่มขึ้นได้

                1.6.1.5 กรณีที่พนักงานสอบสวนสามารถตรวจเก็บเองได้ การตรวจเก็บให้ใช้ปากคีบ คีบส่วนมุมของเอกสารนั้น แล้วใช้สารเคมีช่วย เช่น สารไอโอดีน สารนินโฮดริน สารซุปเปอร์กลู เป็นต้น เพื่อให้รอยลายนิ้วมือแฝง ปรากฏชัดแล้วรีบถ่ายภาพทันที โดยวางมาตราส่วนด้วย

        1.6.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        1.6.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.3

        1.6.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.4

  1.7 รอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝงที่มองเห็นไม่ชัดด้วยตาเปล่าบนวัตถุที่ไม่สามารถนำส่งได้ เช่น ที่กำแพง บานประตู พื้นบ้าน เป็นต้น

        1.7.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                1.7.1.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.3.1

                1.7.2.1 กรณีที่พนักงานสอบสวนสามารถตรวจเก็บเองได้ ให้ดำเนินการตรวจเก็บแล้วถ่ายภาพบริเวณที่มีรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝง ติดอยู่ก่อนที่จะตัดหรือถอดออก

                1.7.2.3 การถ่ายภาพให้ใช้ไม้บรรทัดวางเพื่อทราบมาตราส่วน

                1.7.2.4 ถ้าสามารถดัดหรือถอดวัตถุนั้นได้ ให้ดัดหรือถอดวัตถุนั้นออกแล้วนำส่งตรวจพิสูจน์

        1.7.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        1.7.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                1.7.3.1 การถ่ายภาพให้ทำเครื่องหมายย่อให้ปรากฏในฟิล์ม

                1.7.3.2 กรณีที่ตัดหรือถอดวัตถุนั้นออก ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.2.3

        1.7.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                1.7.4.1 กรณีที่นำส่งเป็นฟิล์มหรือภาพถ่าย ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.4

                1.7.4.2 กรณีที่นำส่งโดยตัดหรือถอดของกลางนั้นออก ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.3.4

  1.8  การส่งรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ ฝ่าเท้าแฝงไปตรวจพิสูจน์กับลายพิมพ์นิ้วมือ ฝ่ามือ ฝ่าเท้าของผู้ต้องสงสัย

        1.8.1 ในกรณีที่เหตุเกิดภายในอาคาร บ้านเรือน บริษัท หรือสำนักงาน ฯลฯ ให้ส่งรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ หรือฝ่าเท้าแฝง พร้อมกับลายพิมพ์นิ้วมือ 10 นิ้ว, ฝ่ามือขวาและซ้าย ฝ่าเท้าขวาและซ้าย ของผู้ต้องสงสัย และผู้เกี่ยวข้องในสถานที่เกิดเหตุไปที่กองพิสูจน์หลักฐานเพื่อตรวจพิสูจน์โดยเร็ว

        1.8.2 กรณีที่พนักงานสอบสวนเก็บรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ และฝ่าเท้าแฝง จากสถานที่เกิดเหตุ ต้องบันทึกรายละเอียดต่าง ๆ ของคดีอย่างชัดเจน ได้แก่ สถานีตำรวจ ประเภทคดี สถานที่เกิดเหตุ ผู้เสียหาย ผู้ทำการตรวจ วันที่ทำการตรวจ และบริเวณที่ตรวจพบ สำหรับบริเวณที่ตรวจพบนั้นให้เขียนกำกับแต่ละรอยลายนิ้วมือ ฝ่ามือ ฝ่าเท้าแฝงด้วย

        1.8.3 การพิมพ์ลายนิ้วมือ 10 นิ้ว ส่งตรวจพิสูจน์ ควรพิมพ์ลงในแผ่นแบบฟอร์มพิมพ์ลายนิ้วมือ 10 นิ้ว โดยให้มีลายเส้นสีดำสลับขาวติดชัดเจนและสมบูรณ์ ความกว้างตั้งแต่ขอบเล็บด้านหนึ่งถึงขอบเล็บอีกด้านหนึ่ง ( พิมพ์กลิ้งนิ้ว ) ความยาวตั้งแต่ข้อนิ้วข้อแรกถึงปลายนิ้ว ให้ข้อนิ้วทั้ง 5 อยู่ในแนวระดับเดียวกัน ไม่พิมพ์นิ้วทับตัวอักษรหรือพิมพ์นิ้วทับกันเอง

        1.8.4 การพิมพ์ลายฝ่ามือ และฝ่าเท้าส่งตรวจพิสูจน์ ให้พิมพ์ทั้งข้างขวาและข้างซ้ายโดยให้เห็นลายเส้นชัดเจน และสมบูรณ์และติดเต็มทั้งฝ่ามือและฝ่าเท้า

        1.8.5 การรับ-ส่งเอกสาร แต่ละครั้งจะต้องมีหลักฐานในการรับ-ส่ง กันทุกครั้ง

  1.9 การส่งรอยลายนิ้วมือแฝงไปตรวจสอบกับสารบบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ ในกรณีที่พนักงานสอบสวนพิจารณาแล้วเห็นว่าคนร้ายเคยมีประวัติกระทำความผิดมาก่อนหรือไม่ ทราบตัวผู้กระทำความผิด และต้องการตรวจสอบลายนิ้วมือแฝงในสถานที่เกิดเหตุกับลายพิมพ์นิ้วมือ 10 นิ้ว ของคนร้ายในสารบบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติให้ปฏิบัติ ดังนี้

        1.9.1 แจ้งวัตถุประสงค์ในหนังสือนำส่งให้ชัดเจนว่าต้องการตรวจสอบกับสารบบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ

        1.9.2 แยกส่งเป็นเรื่อง ๆ ไปเรื่องละ 1 คดี ห้ามส่งรวมกันหลายคดีต่อ 1 เรื่อง ทั้งนี้เพื่อให้ตรวจพิสูจน์เป็นไปด้วยความรวดเร็ว

        1.9.3 พนักงานสอบสวนต้องจัดส่งลายพิมพ์นิ้วมือ 10 นิ้ว ของผู้เกี่ยวข้องในสถานที่เกิดเหตุ เช่น เจ้าของบ้าน หรือบุคคลอื่น ซึ่งอาจได้จับต้องวัตถุของกลางแล้วทิ้งร่องรอยลายนิ้วมือแฝงไว้ เพื่อคัดแยกลายนิ้วมือแฝงของผู้เกี่ยวข้องออกไปก่อนนำไปตรวจสอบกับลายพิมพ์นิ้วมือ 10 นิ้ว ในสารบบลายพิมพ์นิ้วมืออัตโนมัติ

        1.9.4 การรับ-ส่งเอกสาร แต่ละครั้งจะต้องมีหลักฐานในการรับ-ส่งกันทุกครั้ง

2. ของกลางที่เกี่ยวกับเอกสารและวัตถุ

   2.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

        2.1.1 อย่าให้เอกสารของกลางเปียกน้ำ หรือถูกความชื้น        

        2.1.2 ห้ามนำเอกสารของกลางทากาว ปิดผนึกบนกระดาษอื่น

        2.1.3 อย่าพับเอกสารของกลางให้เกิดรอยพับใหม่ หากมีความจำเป็นต้องพับอย่าพับตรงบริเวณที่ต้องการตรวจพิสูจน์

        2.1.4 อย่าตัด ฉีก ใช้เข็มหมุดกลัดหรือใช้เครื่องเย็บเส้นลวดเย็บเอกสารของกลาง

        2.1.5 เก็บเอกสารของกลางไว้ในซองที่มีขนาดเหมาะสมกับเอกสาร เช่น ซองกระดาษ หรือซองพลาสติก

        2.1.6 ส่งเอกสารของกลางเอกสารตัวอย่าง หรือเอกสารที่แท้จริงไปด้วย

        2.1.7 ในกรณีที่จะต้องร้องขอให้ผู้ชำนาญการตรวจพิสูจน์ของ พฐ. เดินทางไปตรวจพิสูจน์รูปรอยดวงตราบนไม้ท่อนซุงของกลาง ในที่รวมหมอนไม้นั้นให้ดำเนินการดังต่อไปนี้

                2.1.7.1 ทำบัญชีไม้ของกลาง

                2.1.7.2 แจ้งจำนวนไม้ของกลาง

                2.1.7.3 เตรียมฆ้อนเหล็กตราของเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่เกี่ยวข้องกับคดีแล้วจึงประสานงานกับผู้ชำนาญการตรวจพิสูจน์เอกสารของ พฐ. เพื่อกำหนดวันเวลาไปทำการตรวจพิสูจน์ต่อไป

  2.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

        2.2.1 ปฏิบัติตามข้อ 1.1.2

        2.2.2 แยกเอกสารและวัตถุให้ชัดแจ้งว่าเอกสารและวัตถุใดเป็นของกลางเอกสารและวัตถุใดเป็นตัวอย่าง

  2.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

        2.3.1 ในกรณีของกลางเป็นแสตมป์ อากรแสตมป์ ตราตะกั่ว ที่ติดอยู่กับมิเตอร์ต่าง ๆ เช่น มิเตอร์ไฟฟ้า ห้ามทำเครื่องหมายหรือบันทึกข้อความลงบนของกลางนั้น

        2.3.2 เอกสารของกลางอื่น ๆ เช่น เช็ค พินัยกรรม หรือหนังสือสัญญา ในกรณีต้องการตรวจพิสูจน์หลายแห่ง ให้ทำเครื่องหมายแต่ละแห่งไว้บนเอกสารของกลางนั้นได้

  2.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

        2.4.1 บรรจุเอกสารในหีบห่อ กล่อง หรือซอง ที่มีขนาดเหมาะสมให้เรียบร้อยถ้าจำนวนมากให้แยกให้ชัดเจน

        2.4.2 ในกรณีที่เป็นวัตถุของกลาง ให้บรรจุหีบห่อให้เรียบร้อย ถ้ามีจำนวนมากให้แยกห่อให้ชัดเจน

3. ของกลางที่เกี่ยวกับอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน เขม่าปืนที่มือและร่องรอยต่าง ๆ

   3.1 อาวุธปืน

        3.1.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.1.1.1 ห้ามทำความสะอาดปืน ล้างลำกล้องปืน หรือใช้สิ่งหนึ่งสิ่งใดสอดในลำกล้องปืน

                3.1.1.2 ถ้าปืนของกลางมีกระสุนปืน หรือปลอกกระสุนปืนบรรจุอยู่ให้นำออกเสียก่อน

                3.1.1.3 ห้ามทดลองยิงปืนของกลาง

                3.1.1.4 ถ้ามีโลหิตติดอยู่ให้ผึ่งลมให้แห้งเท่านั้น

        3.1.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.1.2.1 ปฏิบัติตามข้อ 1.1.2

                3.1.2.2 แจ้ง ชนิด ขนาด ยี่ห้อ เครื่องหมายทะเบียนและเลขหมายประจำปืน

                3.1.2.3 ถ้าต้องการสอบถามเกี่ยวกับเครื่องหมายทะเบียน หรือเลขหมายประจำปืนให้แนบสำเนาภาพถ่ายใบอนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืน ( แบบ ป.4 ) ไปด้วย ( ถ้ามี )

                3.1.2.4 ถ้าต้องการตรวจพิสูจน์ลายนิ้วมือบนปืนให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.3

        3.1.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                3.1.3.1 ทำเครื่องหมาย หรือชื่อย่อไว้ที่โครงปืนและลำกล้องปืน ( ภายนอก )

                3.1.3.2 อย่าทำเครื่องหมายไว้ในที่ ๆ จะลบเลือนได้ง่าย

        3.1.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง บรรจุในกล่อง หรือท่อให้เรียบร้อย

  3.2 ลูกกระสุนปืน ปลอกกระสุนปืน ( ที่ใช้ยิงแล้ว )

        3.2.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.2.1.1 ระวังไม่ให้เกิดรอยขูดขีด หรือบุบสลายที่ลูกกระสุนปืน และปลอกกระสุนปืน

                3.2.1.2 ห้ามล้าง เช็ด ถู หรือทำความสะอาดลูกกระสุนปืน และปลอกกระสุนปืน

                3.2.1.3 ถ้ามีโลหิตติดอยู่ให้ผึ่งลมให้แห้งเท่านั้น

        3.2.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.2.2.1ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

                3.2.2.2 แจ้งขนาดที่แน่นอน หรือขนาดโดยประมาณ

                3.2.2.3 แจ้งตำหนิที่เด่นของลูกกระสุนปืนหรือปลอกกระสุนปืน รวมทั้งชื่อบริษัทผู้ผลิต ยี่ห้อ หรือเครื่องหมายอื่นใดที่ปรากฏบนลูกกระสุนปืนและปลอกกระสุนปืน ( ถ้ามี )

                3.2.2.4 ถ้าพบปลอกกระสุนปืนที่ปืนให้บันทึกไว้ด้วยว่าปลอกใด พบที่ปืนกระบอกใด ถ้าปืนมีหลายลำกล้องให้บันทึกด้วยว่าพบในลำกล้องใด

                3.2.2.5 ถ้าต้องการทราบเกี่ยวกับวิถีกระสุน ให้ทำแผนที่สังเขป และส่งภาพถ่ายแสดงบริเวณที่พบ ( ถ้ามี )

        3.2.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                ใช้เหล็กแหลมทำเครื่องหมาย หรือชื่อย่อที่ท้ายลูกกระสุนปืนทุกลูก หรือบริเวณปากปลอกกระสุนปืนด้านในทุกปลอก

        3.2.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                บรรจุในกล่อง ซองพลาสติก หรือซองกระดาษอย่างหนาให้เรียบร้อย

  3.3 กระสุนปืน

        3.3.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.3.1.1 ถ้าหากล่องที่บรรจุกระสุนปืนของเดิมได้ให้นำส่งด้วย

                3.3.1.2 ส่งกระสุนปืนไปตรวจพิสูจน์ทั้งหมด ห้ามแบ่งส่งเพียงบางส่วน แต่ถ้ามีจำนวนมากไม่สะดวกต่อการนำส่ง ให้แจ้งกองพิสูจน์หลักฐาน กองกำกับการวิทยาการเขต  หรือวิทยาการจังหวัด แล้วแต่กรณีเพื่อพิจารณาส่งผู้ชำนาญมาตรวจพิสูจน์ต่อไป

        3.3.2 บันทึกผู้ส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.3.2.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

                3.3.2.2 แจ้งขนาดที่แน่นอน หรือขนาดโดยประมาณ

                3.3.2.3 แจ้งชื่อบริษัทผู้ผลิต ยี่ห้อ หรือเครื่องหมายอื่นใดที่ปรากฏบนกระสุนปืน

                3.3.2.4 กรณีพบกระสุนปืนมีรอยเข็มแทงชนวนปรากฏอยู่ให้แจ้งไว้ด้วยว่าพบที่ใด และเป็นกระสุนนัดใด หรือพบอยู่ในลำกล้องของปืนกระบอกใด

        3.3.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                ใช้เหล็กแหลมทำเครื่องหมายหรือชื่อย่อไว้ที่ด้านข้างกระสุนที่มีรอยเข็มแทงชนวน

        3.3.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง บรรจุในกล่อง ซองพลาสติก หรือซองกระดาษอย่างหนาให้เรียบร้อย

  3.4 ลูกกระสุนปราย หมอนกระสุนปืน แว่นกระดาษแข็ง

        3.4.1 คำแนะนำโดยทั่วไป ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.2.1

        3.4.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.4.2.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

                3.4.2.2 แจ้งน้ำหนักของลูกกระสุนปรายโดยประมาณ และขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของหมอนกระสุนปืนโดยประมาณ

                3.4.2.3 แจ้งขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของแว่นกระดาษแข็งโดยประมาณและเครื่องหมายหรือตัวอักษรที่ปรากฏบนแว่นกระดาษแข็งนั้น

                3.4.2.4 ถ้าต้องการทราบเกี่ยวกับวิถีกระสุน ให้ทำแผนที่สังเขป และส่งภาพถ่ายแสดงบริเวณที่พบ ( ถ้ามี )

        3.4.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                3.4.3.1 ลูกกระสุนปืนปรายไม่ต้องทำเครื่องหมายให้ทำเครื่องหมายไว้ที่หีบห่อ

                3.4.3.2 ใช้หมึกเขียนบนหมอนกระสุนปืน หรือบนด้านที่ไม่มีเครื่องหมายหรือตัวอักษรของแว่นกระดาษแข็ง

        3.4.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                บรรจุในกล่อง ซองพลาสติก หรือซองกระดาษอย่างหนาให้เรียบร้อย

  3.5 ภาพถ่ายการกระจายของลูกกระสุนปืนปราย บริเวณที่เขม่าดินปืนติดอยู่ บาดแผลที่ถูกยิงหรือรายงานชันสูตรของแพทย์

        3.5.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.5.1.1 การถ่ายภาพต้องแสดงมาตราส่วนด้วย

                3.5.1.2 ถ่ายภาพไว้หลาย ๆ ด้าน เพื่อแสดงรายละเอียดให้มากที่สุด

        3.5.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.5.2.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

                3.5.2.2 บรรยายประกอบภาพให้ชัดเจน เช่น ระยะห่างระหว่างรูของลูกกระสุนปรายเท่าใด บริเวณที่เขม่าดินปืนปรากฏอยู่มีเส้นผ่าศูนย์กลางเท่าใด บาดแผลกว้าง ยาว เท่าใด ตรงกับรูที่เสื้อผ้าหรือไม่

                3.5.2.3 ส่งสำเนารายงานชันสูตรของแพทย์ด้วย ( ถ้ามี )

        3.5.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ทำเครื่องหมายหรือชื่อย่อพร้อมเซ็นชื่อไว้หลังภาพทุกภาพ

        3.5.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง บรรจุในกล่อง ซองพลาสติก หรือซองกระดาษอย่างหนาให้เรียบร้อย

  3.6 เสื้อผ้า หรือวัตถุอื่นใดที่ถูกยิง

        3.6.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.6.1.1 ห้ามซักล้าง หรือทำความสะอาด

                3.6.1.2 ระวังอย่าให้เสื้อผ้า หรือวัตถุเปรอะเปื้อนเพิ่มขึ้น

                3.6.1.3 ถ้าเสื้อผ้าหรือวัตถุเปื้อนโลหิตให้ผึ่งลมให้แห้งเท่านั้น

        3.6.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.6.2.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

                3.6.2.2 แจ้งยี่ห้อ แบบ ชนิด ลักษณะ สีของเสื้อผ้า หรือวัตถุ

                3.6.2.3 แจ้งจำนวนรูกระสุนปืนที่เสื้อผ้า หรือวัตถุ พร้อมให้คำบรรยายตำแหน่งของรูกระสุนปืน

                3.6.2.4 แจ้งลักษณะบาดแผลที่ร่างกายผู้ถูกยิง มีจำนวนกี่รู และขนาดโดยประมาณเท่าใด ตำแหน่งตรงกับรูกระสุนบนเสื้อผ้าหรือไม่ หรือส่งภาพถ่ายบาดแผลพร้อมแสดงมาตราส่วนด้วย

        3.6.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                ทำเครื่องหมายหรือชื่อย่อที่ขอบเสื้อผ้าหรือวัตถุ โดยให้ห่างจากบริเวณที่ถูกยิง

        3.6.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                ห่อหรือใส่ถุงกระดาษ ถ้ามีหลายชิ้นให้ห่อหรือใส่ถุงแยกกันแล้วบรรจุรวมในกล่องให้เรียบร้อย

    3.7 รถยนต์-รถจักรยานยนต์ที่ถูกยิง

        3.7.1  คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.7.1.1 รักษาสภาพบริเวณที่ถูกยิงไว้เหมือนเดิม

                3.7.2.2 ถ่ายภาพบริเวณที่ถูกยิงและรอยลูกกระสุนผ่าน

        3.7.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.7.2.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกันกับข้อ 1.1.2

                3.7.2.2 แจ้งรายละเอียดของรถของกลางให้ครบถ้วน เช่น ชนิด ยี่ห้อ สี หมายเลขทะเบียน เป็นต้น

        3.7.3 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                3.7.3.1 ส่งรถยนต์-รถจักรยานยนต์ ไปที่กองพิสูจน์หลักฐาน กองกำกับการวิทยาการเขตหรือวิทยาการจังหวัด แล้วแต่กรณี

                3.7.3.2 หากมีความจำเป็นไม่อาจนำส่งรถของกลางได้ ให้แจ้งกองพิสูจน์หลักฐาน กองกำกับการวิทยาการเขต หรือวิทยาการจังหวัด แล้วแต่กรณีเพื่อพิจารณาส่งผู้ชำนาญไปตรวจพิสูจน์ต่อไป

    3.8 เขม่าปืนที่มือ

        3.8.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.8.1.1 ให้พนักงานสอบสวนหรือเจ้าหน้าที่เป็นผู้เก็บเขม่าปืนที่มือผู้ต้องสงสัย ผู้ต้องหา หรือส่งตัวบุคคลดังกล่าวไปยังกองพิสูจน์หลักฐาน กองกำกับการวิทยาการเขต หรือวิทยาการจังหวัด แล้วแต่กรณี เป็นผู้เก็บเขม่าปืนที่มือโดยเร็วที่สุดภายใน 6 ชั่วโมง นับตั้งแต่มีการยิงปืน

                3.8.1.2 ให้พนักงานสอบสวนหรือเจ้าหน้าที่เป็นผู้เก็บเขม่าปืนที่ศพหรือแจ้งให้กองพิสูจน์หลักฐาน กองกำกับการวิทยาการเขต หรือวิทยาการจังหวัดแล้วแต่กรณี เป็นผู้เก็บเขม่าปืนที่มือโดยเร็วที่สุดภายในเวลา 24 ชั่วโมง นับตั้งแต่มีการยิงปืน

                3.8.1.3 ก่อนทำการเก็บเขม่าปืนที่มือห้ามพิมพ์ลายนิ้วมือ ทำความสะอาดหรือล้างมือของผู้ที่จะถูกเก็บเขม่าปืนที่มือ กรณีศพให้ใช้ถุงพลาสติกสวมมือศพไว้จนกว่าจะทำการเก็บเขม่าปืน

                3.8.1.4 เจ้าหน้าที่ผู้ทำการเก็บเขม่าปืนที่มือต้องทำความสะอาดมือทั้ง 2 ข้างทุกครั้งก่อนทำการเก็บเขม่าปืน

         3.8.2 การเตรียมอุปกรณ์

                 3.8.2.1 จัดหาซองพลาสติกชนิดรูดปิดปากได้ จำนวน 5 ซอง แต่ละซองให้เขียนข้อความดังนี้

                              ซองที่ 1 เขียนว่า กรดตัวอย่าง

                              ซองที่ 2 เขียนว่า หลังมือขวา

                              ซองที่ 3 เขียนว่า ฝ่ามือขวา

                              ซองที่ 4 เขียนว่า หลังมือซ้าย

                              ซองที่ 5 เขียนว่า ฝ่ามือซ้าย    

                    3.8.2.2 จัดหาสำลีที่ใช้ทำความสะอาดหู โดยตัดปลายข้างหนึ่งทิ้งไป จำนวน 5 ก้าน

                    3.8.2.3  จัดหากรดดินประสิว ( กรดไนตริก ) เข้มข้น 5 เปอร์เซนต์ จำนวน 1 ขวด

            3.8.3 วิธีการเก็บเขม่าปืนที่มือ

                    3.8.3.1 หยดกรดประมาณ 4-5 หยด บนสำลีก้านที่ 1 แล้วบรรจุใส่ซองที่ 1 เพื่อเป็นตัวอย่าง

                    3.8.3.2 หยดกรดประมาณ 4-5 หยด บนลำสีก้านที่ 2 แล้วเช็ดที่หลังมือขวาโดยเช็ดตั้งแต่บริเวณข้อมือไปจนถึงปลายนิ้วมือหรือจากปลายนิ้วถึงข้อมือ โดยการหมุนหรือกลิ้งสำลีไปทางเดียวกันห้ามเช็ดกลับไปกลับมา แล้วบรรจุใส่ซองที่ 2

                    3.8.3.3 สำหรับสำลีก้านที่ 3, 4 และ 5 ให้เช็ดที่ฝ่ามือขวา หลังมือซ้าย และฝ่ามือซ้าย โดยปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.8.3.2 แล้วบรรจุใส่ซองที่ 3, 4 และ 5 ตามลำดับ

            3.8.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                    นำซองสำลีที่ชุบกรดตัวอย่างและที่เช็ดจากมือของผู้ยิงปืน รวมทั้งหมด 5 ซองใส่รวมกันในซองราชการ ชนิดพับสี่

            3.8.5 การจ่าหน้าซอง ให้ระบุข้อความดังต่อไปนี้

                    3.8.5.1 สถานีตำรวจ                    3.8.5.2 ชื่อ-สกุล ผู้ถูกเก็บเขม่า

                    3.8.5.3 อาชีพ                            3.8.5.4 มือที่ถนัด

                    3.8.5.5 ชนิด ขนาด ของอาวุธปืน    3.8.5.6 วัน เวลา เกิดเหตุ

                    3.8.5.7 วัน เวลา เก็บเขม่า            3.8.5.8 สถานที่เก็บเขม่า

                    3.8.5.9 ลายมือชื่อผู้ถูกเก็บเขม่า    3.8.5.10 ลายมือชื่อผู้เก็บเขม่า

            3.8.6 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

    3.9 วัตถุที่มีรอยขูด กด เจาะ เลื่อย ตัด ฟัน หรืออื่น ๆ หรือเครื่องมือเครื่องใช้ที่สงสัยว่าทำให้เกิดรอยขูด กด เจาะ เลื่อย ตัด ฟัน หรืออื่น ๆ

        3.9.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                3.9.1.1 ระวังอย่าให้เกิดการบุบสลาย หรือขูดขีดเพิ่มเติม ลงบนส่วนที่ต้องการให้ทำการตรวจพิสูจน์

                3.9.1.2 ระวังไม่ให้เปรอะเปื้อนเพิ่มเติม นอกจากที่ปรากฏอยู่แล้ว

                3.9.1.3 ห้ามล้างทำความสะอาด เช็ดถู

        3.9.2 บันทึกผู้ส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์

                3.9.2.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

                3.9.2.2 แจ้งรูปร่างยี่ห้อ ชนิด ขนาด สี

                3.9.2.3 แจ้งตำหนิที่ปรากฏ

                3.9.2.4 ถ้ามีวัตถุ หรือชิ้นส่วนของวัตถุ ซึ่งเป็นชนิดและลักษณะเดียวกับวัตถุของกลางให้ส่งไปด้วย

        3.9.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ทำเครื่องหมายหรือชื่อย่อไว้ที่ของกลาง แต่ห้ามทำลงบนส่วนที่ต้องการให้ทำการตรวจพิสูจน์

        3.9.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง บรรจุในกล่องให้เรียบร้อย

4. ของกลางที่เกี่ยวกับกระสุนปืนที่มีขนาดตั้งแต่ 40 มม. ขึ้นไป ( ส่ง สกบ. )

    4.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

          4.1.1 เครื่องกระสุนปืนนี้ได้แก่ ลูกระเบิดยิงจากเครื่องยิงเอ็ม 79 กระสุนปืนยิงต่อสู้อากาศยาน ลูกระเบิดยิงจากเครื่องยิงลูกระเบิด ( ลย/ค ) กระสุนปืนใหญ่ เป็นต้น

         4.1.2 อย่าให้ได้รับความร้อน แรงกระแทก การเสียดสีที่รุนแรง

         4.1.3 อย่าแกะ งัด ตัด ดึง จนทำให้ชิ้นส่วนอุปกรณ์เกิดการเคลื่อนที่ ขาดหรือหลุดจากตำแหน่งปกติ

        4.1.4 เครื่องกระสุนของกลางที่มีชนวนอยู่ทางท้ายหรือทางหัวให้ระวังการกระทบกระแทกต่อส่วนชนวนดังกล่าว

    4.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.2

    4.3 วิธีทำเครื่องหมาย ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.3

    4.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.4

5. ของกลางที่เกี่ยวกับลูกระเบิด ทุ่นระเบิด กับระเบิด วัตถุระเบิด ( ส่ง สกบ. )

    5.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

        5.1.1 ของกลางประเภทนี้ ได้แก่

                5.1.1.1 ลูกระเบิดขว้าง ทุ่นระเบิด จรวด กับระเบิด รวมทั้งวัตถุระเบิด ที.เอ็น.ที คอมโปชิชั่น ซี 4 ไดนาไมท์  แอนโฟ  วอเตอร์เจล โทเวกซ์ ฝักแค ระเบิด เชื้อประทุไฟฟ้า ดินดำดินส่งกระสุน สายชนวนฝักแคเวลาชนิดต่าง ๆ ที่ประกอบหรือทำขึ้นเองในลักษณะคล้ายคลึงกัน

                5.1.1.2 เศษโลหะ เศษวัสดุ และชิ้นส่วนเครื่องประกอบต่าง ๆ ตามข้อ 5.1.1.1  เช่น สะเก็ดระเบิด กระเดื่องนิรภัย ส่วนประกอบต่าง ๆ ของระเบิดแสวงเครื่อง เป็นต้น

                5.1.1.3 ระเบิดแสวงเครื่อง ระเบิดขวด ระเบิดพลาสติก ระเบิดลูกปิงปอง ที่ผลิตขึ้นเองและยังไม่เกิดการระเบิด

        5.1.2 วัตถุระเบิดของกลางมีหลายชนิด ทั้งที่มีความไวและไม่ไวต่อการระเบิดบางชนิดใช้เฉพาะในราชการ บางชนิดใช้ประกอบอาชีพอุตสาหกรรมทางพลเรือน บางชนิดมีผู้ลอบผลิตจำหน่ายโดยไม่ได้มาตรฐาน อาจเป็นอันตรายต่อผู้หยิบยก ขนย้าย เก็บรักษา และผู้นำส่งได้หลายกรณี

        5.1.3 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 4.1.2 และ 4.1.3

        5.1.4 ลูกระเบิดขว้าง ถ้ามีการชำรุดของรูปร่างภายนอกหรือผุกร่อนเป็นสนิมให้ระมัดระวังส่วนประกอบกลไกอาจเคลื่อนที่หรือหลุดจากตำแหน่งปกติจะเกิดระเบิดขึ้นได้

        5.1.5 วัตถุระเบิดที่มีสภาพประกอบเชื้อปะทุเข้าไว้กับดินระเบิด ให้ถอดแยกออกจากกันในโอกาสแรกที่ได้มา และห่อเชื้อปะทุนำเก็บไว้ต่างหาก ถ้าเป็นเชื้อปะทุชนวนที่ประกอบอยู่กับสายชนวนฝักแคเวลาให้นำเก็บรวมกันได้ แต่ต้องระมัดระวังเปลวไฟ และแรงกระแทกจากภายนอก

        5.1.6 วัตถุระเบิดไดนาไมท์ชนิดใช้ประกอบอาชีพอุตสาหกรรมทางพลเรือน จะมีความไวต่อแรงกระแทกและการเสียดสีทำให้เกิดระเบิดขึ้นได้ง่าย เนื่องจากมีไนโตรกรีเซอรีนเป็นส่วนประกอบหลักสำคัญ ถ้าไนโตรกรีเซอรีนคลายตัวจนทำให้เปลือกกระดาษห่อหุ้มมีสภาพเหมือนเปียกน้ำ หรือมีหยาดน้ำเม็ดเล็ก ๆ เกาะอยู่ทั่วไปจะมีอันตรายสูง ให้หยิบยกขนย้ายอย่างนุ่มนวล โดยนำไปวางบนขี้เลื่อยหรือวัสดุดูดซึมชนิดอื่น เพื่อซึมซับให้แห้งในโอกาสแรก

        5.1.7 อย่าปฏิบัติการใด ๆ กับวัตถุระเบิดของกลางด้วยความประมาท ถ้าไม่ทราบว่าจะจัดการอย่างใด ให้ขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานใกล้เคียงที่มีความชำนาญช่วยจัดการให้ เช่น หน่วยปฏิบัติการพิเศษ ตำรวจตระเวนชายแดนหรือหน่วยทหาร เป็นต้น

        5.1.8 ถ้ามีวัตถุระเบิดของกลางเป็นจำนวนมาก ห้ามมิให้เคลื่อนย้ายจากแห่งหนึ่งไปยังอีกแห่งหนึ่ง โดยไม่มีการตรวจสอบสภาพที่เชื่อถือได้ว่าปลอดภัยเสียก่อน

    5.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.2

    5.3 วิธีทำเครื่องหมาย

        5.3.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.3

        5.3.2 ถ้าของกลางเป็นชนิดเดียวกันและมีจำนวนมาก ให้ทำเครื่องหมายหรือตำหนิเพียงชิ้นเดียวก็ได้

    5.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

        5.4.1 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.4

        5.4.2 ต้องบรรจุไว้ภายในพัสดุ หีบห่อหรือกล่องที่แข็งแรง โดยใช้วัสดุยืดหยุ่นอัดไว้ภายในไม่ให้วัตถุระเบิดเคลื่อนที่หรือล้มกลิ้ง หรือสั่นแกว่งกระทบกัน เมื่อผลึกหีบห่อแน่นหนาแล้ว ให้ห่อด้วยกระดาษอีกชั้นหนึ่ง และเขียนข้อความสีแดงว่า "อันตรายวัตถุระเบิด " แล้วใช้เชือกผูกหีบห่อและผนึกครั่งประทับตรา

        5.4.3 หีบห่อที่ใช้บรรจุต้องเป็นชนิดที่ไม่ใช่โลหะ เว้นแต่ได้บรรจุอยู่แล้วในหีบห่อตามมาตรฐานของโรงงานผู้ผลิต

        5.4.4 วัตถุระเบิดแรงสูงที่มีสภาพเป็นของแข็งรูปแท่ง ซึ่งมีคุณสมบัติคงทนหรือไม่ไวต่อการกระทบกระแกเสียดสี เช่น วัตถุระเบิด ที.เอ็น.ที และคอมโปซิชั่น ซี 4 เป็นต้น ให้บรรจุรวมกันในหีบห่อเดียวกันได้

        5.4.5 วัตถุระเบิดแรงสูงที่มีสภาพเป็นของนิ่มเหลว ซึ่งมีคุณสมบัติคงทนปานกลางแต่ไวต่อการกระทบกระแทกเสียดสี เช่น วัตถุระเบิดไดนาไมท์ทางพลเรือน ให้ระมัดระวังอันตรายในการบรรจุหีบห่อ และห้ามบรรจุรวมกันกับวัตถุของกลางชนิดอื่น

        5.4.6 วัตถุระเบิดแรงสูงที่มีสภาพเป็นของเหลว ซึ่งมีคุณสมบัติคงทนและไม่ไวต่อแรงกระทบกระแทกเสียดสี เช่น วอเตอร์เจล ( เหลวเหมือนเยลลี่และห่อเป็นรูปแท่งกลมในถุงพลาสติก ) และโทร์เวกซ์ ( เหลวเหมือนโคลนและห่อเป็นรูปแท่งกลมในถุงพลาสติก ) เป็นต้น ให้บรรจุรวมกันในหีบห่อเดียวกันได้แต่ต้องระมัดระวังมิให้ถุงพลาสติกแต่ละแท่งแตกหรือรั่วไหลออกมา

        5.4.7 วัตถุระเบิดแรงสูงที่เป็นเชื้อปะทุชนวนและเชื้อปะทุไฟฟ้า ซึ่งมีคุณสมบัติคงทนแต่ไวต่อความร้อน ( เปลวไฟ ) และการกระทบกระแทก ให้ระมัดระวังอันตราในการบรรจุหีบห่อและให้บรรจุรวมกันในหีบห่อเดียวกันได้ แต่ห้ามมิให้บรรจุรวมกับวัตถุระเบิดชนิดอื่น  ๆ

        5.4.8 วัตถุระเบิดแรงต่ำที่สภาพเป็นผงหรือเป็นเม็ดหรือเป็นเส้นเล็ก ๆ ซึ่งมีคุณสมบัติไม่คงทนและไวต่อความร้อน แรงกระแทก การเสียดสี เช่น ดินดำ และดินส่งกระสุน ให้ระมัดระวังอันตรายในการบรรจุหีบห่อ และให้ใช้บรรจุในพัสดุอ่อนนุ่มก่อนเสมอเช่น ถุงผ้า ถุงพลาสติก เป็นต้น

        5.4.9 ลูกระเบิดที่ทำขึ้นเอง เช่น ระเบิดลูกปิงปอง ระเบิดขวด และระเบิดพลาสติกเป็นต้น จะมีความไวต่อแรงกระแทกและเสียดสี ให้ระมัดระวังอันตรายในการบรรจุหีบห่อ และห้ามบรรจุรวมกัน เว้นแต่ จะได้ป้องกันไม่ให้ลูกระเบิดกระแทกหรือเสียดสีกัน

        5.4.10 ห้ามมิให้นำส่งวัตถุระเบิดทางพัสดุภัณฑ์ไปรษณีย์โดยเด็ดขาด และให้พนักงานสอบสวนจัดส่งของกลางด้วยตนเอง หรือมอบหมายเจ้าหน้าที่ตำรวจในสังกัดเท่านั้นนำส่งแทนได้

        5.4.11 การนำส่งโดยยานพาหนะ ให้ระมัดระวังอย่าให้มีการกระทบกระแทกและเสียดสีหรือได้รับความร้อนจากแสงแดด และความร้อนจากเครื่องยนต์

    6. ของกลางที่เกี่ยวกับดอกไม้เพลิง ( ส่ง สกบ. )

        6.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

            6.1.1 ของกลางประเภทนี้ ได้แก่ พลุสัญญาณ พลุส่องแสง พลุชนิดต่าง ๆ และ ดอกไม้เพลิงทางพาณิชย์ เป็นต้น

            6.1.2 ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 4.1.2 และ 4.1.3

            6.1.3 ดอกไม้เพลิงประเภทพลุส่องแสงและพลุสัญญาณ มีส่วนประกอบภายในที่มีความไวต่อการลุกไหม้อย่างรุนแรง การหยิบ ยก ขน ย้าย เก็บรักษา ให้ระมัดระวังการกระแทกหรือตกหล่นจนเกิดการบุบโค้งงอ จะเกิดอันตรายได้

        6.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.2

        6.3 วิธีทำเครื่องหมาย ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.3

        6.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 3.3.4

7. ของกลางที่เกี่ยวกับยาพิษ สารพิษ ยาเสพติด วัตถุออกฤทธิ์ ต่อจิตและประสาท ยา และสารระเหย

    7.1 ยาพิษ สารพิษ

           7.1.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    วัตถุที่ต้องสงสัยว่าเป็นยาพิษ สารพิษหรือมียาพิษหรือสารพิษเจือปน เช่น อวัยวะอาหาร เครื่องดื่ม เศษผล ของเหลว ฯลฯ พนักงานสอบสวนจะต้องมีความรู้เรื่องการเก็บ การนำส่งให้ถูกวิธี เพราะยาพิษหรือสารพิษอาจสลายตัว หรือเกิดการเน่าเปื่อยของวัยวะทำให้การตรวจพิสูจน์ไม่ได้ผล

            7.1.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            7.1.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ได้ต้องทำเครื่องหมายใด ๆ ที่ของกลาง

            7.1.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    7.1.4.1 ยาพิษ สารพิษ บรรจุในภาชนะที่แข็งแรง และปลอดภัยปิดผนึกให้เรียบร้อยปิดฉลากลงเลขคดี

                    7.1.4.2  อวัยวะมนุษย์

                                7.1.4.2.1  กระเพาะหรือลำไส้ ให้มัดปลายทั้งสองข้างของอวัยวะเพื่อป้องกันไม้ให้สิ่งของภายในไหลออกมา แช่ให้ท่วมด้วยเอทิลแอลกอฮอล์ 70 เปอร์เซนต์ ( แอลกอฮอล์ล้างแผล ) แล้วปฏิบัติตามข้อ 7.1.4.1

                                7.1.4.2.2 อวัยวะอื่น ๆ ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกันกับข้อ 7.1.4.2.1 โดยอนุโลมหรือเท่าที่จะทำได้

                    7.1.4.3 สัตว์ตาย

                                7.1.4.3.1 สัตว์ที่มีขนาดใหญ่ ถ้าไม่สะดวกในการนำส่งให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 7.1.4.2

                                7.1.4.3.2 สัตว์ที่มีขนาดเล็กให้แช่ในเอทิลแอลกอฮอล์ 70 เปอร์เซนต์ ให้ท่วมแล้วปฏิบัติตามข้อ 7.1.4.1

                    7.1.4.4 อาหาร เครื่องดื่ม อาเจียร น้ำล้างกระเพาะ และปัสสาวะให้บรรจุในถุงพลาสติก หรือขวดแก้วปิดผนึกให้เรียบร้อย ปิดฉลากลงเลขคดี แช่เย็นระหว่างนำส่ง และนำส่งสถานตรวจพิสูจน์โดยเร็ว

        7.2 ยา

            7.2.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    7.2.1.1 ยาตามกฎหมายว่าด้วยยา

                    7.2.1.2 ของกลางเป็นยาเจือปนอยู่ เช่น อาหาร เครื่องดื่ม อาเจียร น้ำล้างกระเพาะ ปัสสาวะ ฯลฯ

            7.2.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            7.2.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ไม่ต้องทำเครื่องหมายใด ๆ ที่ของกลาง

            7.2.4 การบรรจุหีบห่อ และการนำส่ง

                    7.2.4.1 บรรจุในภาชนะที่แข็งแรง และปลอดภัย ปิดผนึกให้เรียบร้อย

                    7.2.4.2 ของกลางที่เป็นอาหารเครื่องดื่ม ปัสสาวะ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 7.1.4.4

        7.3 ยาเสพติดให้โทษ วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท และสารระเหย

               ให้ปฏิบัติตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจับ ยึด และตรวจพิสูจน์ยาเสพติด

    8. ของกลางที่ต้องตรวจพิสูจน์ทางด้านเคมีและฟิสิกส์

        8.1 รถ เรือ และวัตถุที่มีเลขหมายประจำ

            8.1.1 คำแนะนำทั่วไป

                    8.1.1.1 ของกลางประเภทนี้ ได้แก่ รถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์การขนส่งทางบก และจราจรทางบก เรือ เครื่องยนต์ เครื่องมือเครื่องใช้ ที่มีเลขหมายประจำ

                    8.1.1.2 เพื่อตรวจพิสูจน์หาเลขหมายประจำรถหรือเลขหมายประจำเครื่องที่แท้จริง

                    8.1.1.3 ห้ามตัดเฉพาะบริเวณเลขหมายส่งตรวจพิสูจน์

            8.1.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            8.1.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ไม่ต้องทำเครื่องหมายใด ๆ ที่ตัวรถ เรือ เครื่องยนต์ หรือเครื่องมือเครื่องใช้

            8.1.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    8.1.4.1 ส่งรถ เครื่องยนต์หรือเครื่องมือเครื่องใช้ที่ต้องการพิสูจน์ในสภาพที่ครบถ้วน

                    8.1.4.2 หากสามารถนำเฉพาะส่วนของบริเวณเลขหมายส่งตรวจพิสูจน์  โดยไม่ทำให้ของกลางชำรุดเสียหาย ก็สามารถกระทำได้

                    8.1.4.3 หากสิ่งที่จะนำส่งไม่สามารถส่งได้เนื่องจากมีความจำเป็นใด ๆ ให้แจ้งกองพิสูจน์หลักฐานหรือกองกำกับการวิทยาการเขต เพื่อพิจารณาส่งผู้ชำนาญไปตรวจพิสูจน์เป็นราย ๆ ไป

        8.2 สีต่าง ๆ

            8.2.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    8.2.1.1 สี ได้แก่ สีรถยนต์ สีทาบ้านและสีอื่น ๆ

                    8.2.1.2 เพื่อตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบกับสีตัวอย่าง

                    8.2.1.3 สีของกลาง อาจเก็บได้จากสถานที่เกิดเหตุ บนเสื้อผ้า หรือเครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ

                    8.2.1.4 ต้องส่งเศษสีหรือสีตัวอย่างให้ตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบทุกครั้ง

            8.2.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            8.2.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                    8.2.3.1 ทำเครื่องหมายกำกับไว้ที่ภาชนะหรือติไว้ที่หีบห่อให้ชัดเจน

                    8.2.3.2  ในกรณีของกลางมีหลายชนิด หลายรายการหรือตรวจพบในที่ต่างกันให้ทำเครื่องหมายติดกำกับไว้ทุก ๆ ภาชนะหรือหีบห่อ

            8.2.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    8.2.4.1 สีที่เก็บได้ในสถานที่เกิดเหตุ ต้องห่อด้วยกระดาษและบรรจุซองหรือกล่องเล็ก ๆ เพื่อให้สีนั้นคงอยู่ในสภาพเดิม

                    8.2.4.2 สีที่ติดอยู่บนเครื่องมือ เสื้อผ้า หรือวัตถุที่จะนำส่งไปตรวจพิสูจน์ได้ควรส่งเครื่องมือ เสื้อผ้า หรือวัตถุนั้นไปตรวจทั้งสิ้น โดยระวังมิให้ปะปนกับสิ่งสกปรกอื่น ๆ การห่อต้องห่อด้วยกระดาษสะอาด ถ้าเป็นเสื้อผ้าต้องพับให้เรียบร้อยอย่าถูกต้องบริเวณรอยสีนั้นมากเกินความจำเป็น การพับผ้าของกลางที่มีรอยสีติดนั้นควรให้บริเวณรอยสีอยู่ตรงกลางอย่าพับตรงบริเวณรอยสี แล้ววางบนกระดาษแข็งกว้างยาวพอควรตามลักษณะของวัตถุของกลางนั้น ใช้กระดาษวางทาบบนรอยสี แล้วใช้กระดาษแข็งอีกชิ้นหนึ่งวางทับประกบแล้วจึงห่อ

                    8.2.4.3 สีที่ติดอยู่บนวัตถุใหญ่ ซึ่งไม่สามารถนำส่งได้ควรใช้ปลายมีดที่สะอาดแซะออกมา ถ้าเป็นรอยเสียดสีควรจะนำพื้นที่ปรากฎรอยเสียดสีส่งตรวจพิสูจน์ด้วยเพื่อให้การตรวจพิสูจน์ได้ผลดีขึ้น หรือจะขูดเฉพาะรอยเสียดสีส่งพร้อมด้วยตัวอย่างของสีที่เป็นพื้นของรอยนั้นก็ได้ สีของวัตถุที่จะส่งไปตรวจเปรียบเทียบ ควรขูดหรือแซะจากจุดที่มีรอยเสียดสีใหม่ ๆ หากมีหลายจุดควรเก็บจากทุกจุดแล้วห่อแยกกัน

        8.3 เศษแก้ว เศษกระจกและเศษพลาสติก

            8.3.1  คำแนะนำโดยทั่วไป

                     8.3.1.1 ของกลางประเภทนี้ ได้แก่ เศษกระจกหน้ารถยนต์ เศษกระจก โคมไฟหน้า เศษพลาสติกชิ้นส่วนโคมไฟรถ เป็นต้น ซึ่งจะพบได้ในสถานที่เกิดเหตุรถยนต์เฉี่ยวชนกัน

                    8.3.1.2 เพื่อตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบกับเศษแก้ว เศษกระจกหรือเศษพลาสติกตัวอย่างที่เก็บหรือยึดได้จากรถผู้ต้องสงสัย

                    8.3.1.3 ต้องส่งเศษแก้ว เศษกระจกและเศษพลาสติกตัวอย่างให้ตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบทุกครั้ง

            8.3.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            8.3.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 8.2.3

            8.3.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    8.3.4.1  บรรจุของกลางที่อาจติดปะปนอยู่กับวัตถุอื่น ลงในกล่องกะทัดรัดที่มิดชิดหรือห่อด้วยกระดาษขาว ปิดผนึกให้เรียบร้อยเพื่อป้องกันการหลุดหาย

                    8.3.4.2 ในกรณีที่ของกลางอาจแตกได้อีก ควรใช้วัสดุรองรับ เช่นสำลีหรือเศษผ้าห่อหุ้มกันแตกไว้ชั้นหนึ่งก่อนบรรจุลงในกล่องหรือห่อที่มิดชิด

                    8.3.4.3 หากของกลางมีหลายรายการและมีลักษณะแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัดหรือตรวจพบในที่ต่างกัน ให้แยกบรรจุของกลางด้วยวิธีดังกล่าวข้างต้น

        8.4 น้ำมันเชื้อเพลิง

            8.4.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    น้ำมันเชื้อเพลิง ได้แก่ น้ำมันเบนซิน น้ำมันดีเซล น้ำมันก๊าด เป็นต้น ซึ่งพบได้ในสถานที่เกิดเหตุในคดีเพลิงไหม้หรือสงสัยว่าจะมีการวางเพลิง

            8.4.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            8.4.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 8.1.2

            8.4.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    8.4.4.1 ในกรณีของกลางเป็นน้ำมันหรือของเหลวหรือมีน้ำเจือปนควนบรรจุลงในภาชนะที่เป็นขวดแก้วหรือกระป๋องโลหะมีฝาปิดได้มิดชิด ผูกมัดอย่างแน่นหนาแข็งแรง เพื่อป้องกันการหกหรือระเหย

                    8.4.4.2 กรณีของกลางเป็นเศษผ้า เศษกระสอบ ซึ่งมีกลิ่นน้ำมันให้บรรจุลงในถุงพลาสติก ปิดให้มิดชิดเพื่อป้องกันการระเหยและนำส่งโดยมิชักช้า

        8.5 อุปกรณ์ไฟฟ้า

              8.5.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                        อุปกรณ์ไฟฟ้า ได้แก่ สายไฟฟ้า พัดลม มอเตอร์ไฟฟ้า บัลลาสต์ ฟิวส์ สวิทซ์ตัดตอน ฯลฯ ซึ่งเกิดจากไฟฟ้า ไฟฟ้าลัดวงจร ไฟรั่ว ไฟดูด เป็นต้น

              8.5.2  บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

              8.5.3  วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 8.2.3

              8.5.4  การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                        แยกประเภทของกลางแต่ละชนิดออกจากกัน เช่น สายไฟ ฟิวส์ สวิทซ์ตัดตอน เป็นต้น

        8.6 ของกลางที่เป็นเม็ดหรือก้อน

            8.6.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    8.6.1.1 ของกลางประเภทนี้ ได้แก่ ดิน หิน ทราย ปูน เป็นต้น ซึ่งต้องการทำการตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบ เช่น ต้องการตรวจเปรียบเทียบเศษดินซึ่งติดอยู่ที่รองเท้าของผู้ต้องหากับดิน ณ สถานที่เกิดเหตุ

                    8.6.1.2 ต้องส่งดิน หิน หรือทรายตัวอย่างให้ตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบทุกครั้ง

            8.6.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            8.6.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 8.2.3

            8.6.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    8.6.4.1 แยกเก็บของกลางแต่ละชนิดออกจากตัวอย่างสำหรับที่จะตรวจเปรียบเทียบ

                    8.6.4.2 แยกบรรจุของกลางแต่ละชนิด แต่ละที่ที่ตรวจพบไม่ให้ปะปนกัน

                    8.6.4.3 บรรจุในภาชนะที่ปิดสนิท และปิดผนึกให้เรียบร้อย

        8.7 ของกลางที่เป็นของเหลว

            8.7.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    8.7.1.1 ของกลางประเภทนี้ ได้แก่ น้ำมัน สารเคมี กรด ด่าง หรือของเหลวอื่นใดที่พบในสถานที่เกิดเหตุ ซึ่งต้องทำการตรวจพิสูจน์เพื่อทราบคุณสมบัติต่าง ๆ เช่น การทำลายสิ่งของหรือทำอันตรายต่อบุคคล

                    8.7.1.2 ต้องส่งของเหลวตัวอย่างไปด้วยทุกครั้ง ถ้าต้องการให้ทำการตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบ

            8.7.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            8.7.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 8.2.3

            8.7.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                    8.7.4.1 บรรจุของเหลวของกลางลงในขวดปากแคบปิดด้วยจุกคอร์ก จุกแก้ว หรือจุกยางตามความเหมาะสม

                    8.7.4.2 หากของกลางเป็นสารเคมีประเภทกรดหรือด่าง จะต้องใช้ขวดแก้วและจุกแก้วเท่านั้น

                    8.7.4.3 ของเหลวอื่น ๆ ให้บรรจุในขวดหรือภาชนะที่ป้องกันการรั่วไหลหรือระเหยได้ดี

                    8.7.4.4 ของกลางที่บรรจุลงในภาชนะที่ปิดสนิทแล้ว ให้ปิดผนึกให้เรียบร้อย

    9. ของกลางที่ต้องตรวจพิสูจน์ทางชีววิทยา

        9.1 โลหิตหรือวัตถุที่มีโลหิตติดอยู่

            9.1.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                    9.1.1.1 รอยคราบโลหิตอาจอยู่ในสภาพสด ที่เปียกชื้นหรือแห้งก็ได้

                    9.1.1.2 รอยคราบโลหิตอาจตรวจพบที่บริเวณสถานที่เกิดเหตุ เครื่องนุ่งห่ม อาวุธ วัตถุที่ใช้เป็นอาวุธ ยวดยานพาหนะ และตามร่างกายของผู้ประทุษร้ายหรือถูกประทุษร้าย

                    9.1.1.3 การตรวจพิสูจน์เพื่อทราบว่าเป็นโลหิตมนุษย์หรือไม่และเป็นโลหิตหมู่ใด

            9.1.2 บันทึกการนำส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

            9.1.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง

                    9.1.3.1 ทำเครื่องหมายไว้ที่วัตถุของกลางหรือหีบห่อวัตถุของกลางให้ชัดเจน

                    9.1.3.2 ในกรณีของกลางมีหลายชนิด หลายรายการหรือพบในสถานที่ต่าง ๆ กันให้ทำเครื่องหมายไว้ที่แต่ละวัตถุของกลางหรือหีบห่อวัตถุของกลางนั้น

            9.1.4  การบรรจุหีบห่อการเก็บรักษาวัตถุของกลางและการนำส่ง

                   9.1.4.1 โลหิตสด

                            9.1.4.1.1 ใช้หลอดดูดที่สะอาด เช่น หลอดยาหยอดตาดูดโลหิตสดใส่ขวดเล็ก ๆ หรือภาชนะที่เหมาะสมปลอดภัยจากการรั่วไหลหรืออย่าปะปนกับสิ่งภายนอกแล้วเก็บแช่เย็นในน้ำแข็งหรือตู้เย็นช่องธรรมดาเพื่อไม่ให้โลหิตเน่าเสีย

                            9.1.4.1.2 ในกรณีไม่สามารถปฏิบัติตาม 9.4.1.1 ได้ ให้ใช้ผ้าขาว กระดาษหรือวัตถุอื่นที่สะอาดซับหรือป้ายคราบโลหิตและผึ่งลมให้แห้ง ห้ามตากแดดหรือใช้ความร้อนสูงใด ๆ มาทำให้คราบโลหิตแห้ง

                            9.1.4.1.3 หากพบคราบโลหิตสดในสถานที่ต่างกันต้องแยกดำเนินการเก็บและหีบห่อเพื่อป้องกันไม่ให้คราบโลหิตนั้นปะปนซึ่งกันและกัน

                            9.1.4.1.4 ดำเนินการจัดส่งตรวจพิสูจน์ทันที

                9.1.4.2  คราบโลหิตที่ยังเปียกชื้น ผึ่งลมให้แห้งสนิทก่อนหีบห่อเพื่อนำส่งไปตรวจพิสูจน์

                9.1.4.3 คราบโลหิตแห้ง

                            9.1.4.3.1 คราบโลหิตติดอยู่ที่วัตถุของกลางที่สามารถส่งได้ก็ส่งวัตถุของกลางนั้นไปทั้งชิ้น

                            9.1.4.3.2 วัตถุของกลางที่มีขนาดใหญ่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายในการส่งได้ให้ใช้ของมีคมขูดหรือแซะคราบส่งไปตรวจพิสูจน์

                            9.1.4.3.3 ถ้าไม่สามารถกระทำตามข้อ 9.4.3.1 และ 9.4.3.2 ได้ให้ใช้น้ำเกลือ ( NORMAL SALINE ) หรือใช้ส่วนผสมเกลือแกง 1 ช้อนโต๊ะ ละลายในน้ำสะอาด 750 ซีซี มาละลายรอยคราบโลหิตแล้วซับด้วยกระดาษเยื่อ ผ้ากอซ หรือสำลีหรือใช้สำลีชุบน้ำเกลือพอหมาด ๆ เช็ดถูเอาคราบโลหิตออกมาผึ่งให้แห้งสนิทก่อน

                            9.1.4.3.4 การตรวจหาคราบโลหิตซึ่งติดอยู่ตามบริเวณร่างกายผู้ต้องหา ผู้ต้องสงสัยหรือผู้เสียหายให้รีบส่งตัวบุคคลดังกล่าวไปตรวจหารอยคราบโลหิตนั้นโดยเร็วส่วนการตรวจหาหมู่โลหิตจากบุคคลใดต้องส่งตัวบุคคลนั้น ๆ ไปที่โรงพยาบาลตำรวจ หรือโรงพยาบาลต่าง ๆ

                            9.1.4.3.5 การตรวจหาคราบโลหิตที่ยานพาหนะถ้าหากไม่สามารถดำเนินการตามข้อ 9.1.4.3.2 หรือ 9.1.4.3.3 ได้ ก็ให้จัดส่งยานพาหนะหรือขอตัวผู้ชำนาญไปทำการตรวจพิสูจน์

    9.2 อสุจิหรือวัตถุของกลางที่มีคราบอสุจิติดอยู่

        9.2.1 คำแนะนำทั่วไป

                9.2.1.1 รอยคราบอสุจิของกลางคดีประทุษร้ายต่อเพศอาจอยู่ในสภาพของเหลว สด เปียกชื้น หรือแห้ง

                9.2.1.2 รอยคราบอสุจิอาจพบได้ในที่เกิดเหตุ เครื่องนุ่งห่ม ของผู้เสียหายหรือผู้ต้องหา หรือจากตัวผู้เสียหายและผู้ต้องหา

        9.2.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        9.2.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 9.1.3

        9.2.4 การบรรจุหีบห่อและนำส่ง

                9.2.4.1 คราบอสุจิสดปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 9.1.4.1

                9.2.4.2 คราบอสุจิที่ติดอยู่กับวัตถุของกลางที่มีสภาพเปียกชื้น ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 9.1.4.2

                9.2.4.3 คราบอสุจิแห้งให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 9.1.4.3.1 และ 9.1.4.3.2 หากไม่สามารถทำดังกล่าวได้ให้ใช้สำลีชุบน้ำสะอาดเช็ดรอยคราบอสุจิผึ่งให้แห้งก่อน

    9.3 เส้นผม เส้นขนตามบริเวณต่าง ๆ ของร่างกาย

        9.3.1 คำแนะนำโดยทั่วไป

                9.3.1.1 เส้นผมหรือเส้นขนในบริเวณต่าง ๆ ของร่างกายเป็นของกลางซึ่งพบอยู่ในบริเวณที่เกิดเหตุหรือติดกับวัตถุใดหรือร่างกายของบุคคล

                9.3.1.2 การตรวจพิสูจน์เป็นการตรวจเปรียบเทียบระหว่างเส้นผมกับเส้นผม และเส้นขนกับเส้นขนจากบริเวณร่างกายในตำแหน่งเดียวกันของบุคคลใด เช่น เส้นผมที่พบในที่เกิดเหตุกับเส้นผมของผู้ต้องสงสัยเป็นต้น

                9.3.1.3 เส้นผมหรือเส้นขนจำนวนมากพอสมควร ( 20 เส้น ) ในกรณีที่มาจากบุคคลเดียวสามารถนำมาตรวจหาหมู่โลหิตได้

                9.3.1.4 เส้นผมหรือเส้นขนที่มีรูปร่างแตกต่างกันพบในสถานที่ต่าง ๆ กันต้องแยกบรรจุหีบห่อ

                9.3.1.5 ส่งเส้นผมเส้นขนของผู้เสียหาย ผู้ต้องหา อย่างน้อย 5-10 เส้น ในสภาพที่สมบูรณ์ของเส้นมากที่สุด

                9.3.1.6 เส้นผมเส้นขนของกลางที่รับกลับคืนมาหลังส่งตรวจพิสูจน์แล้วควรเก็บรักษาไว้เพื่ออาจจะต้องตรวจพิสูจน์เพิ่มเติมในกรณีที่มีผู้ต้องหา ผู้ต้องสงสัยเพิ่ม

        9.3.2 บันทึกการส่งของกลางไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        9.3.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 9.1.3

        9.3.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                9.3.4.1 เส้นผมเส้นขนที่พบในที่เกิดเหตุหรืออาวุธต้องบรรจุหรือหีบห่อแยกไว้ต่างหาก

                9.3.4.2 เส้นผมเส้นขนของผู้ต้องสงสัย ผู้ต้องหา ต้องบรรจุหรือหีบห่อแยกไว้แต่ละบุคคล

                9.3.4.3 เส้นผมและส้นขนของบุคคลเดียวกันต้องบรรจุหรือหีบห่อแยกจากกัน

                9.3.4.4 เส้นผมหรือเส้นขนของผู้ต้องสงสัย ผู้ต้องหา และจากที่เกิดเหตุ ควรบรรจุหีบห่อซึ่งเมื่อเปิดจะพบของกลางได้ง่ายไม่สูญหายในการนำส่งและนำออกตรวจพิสูจน์

    9.4 เส้นใยต่าง ๆ

        9.4.1 คำแนะนำทั่วไป

                9.4.1.1 เส้นใยของกลางเป็นเส้นใยสังเคราะห์หรือธรรมชาติจากสิ่งทอประเภทต่าง ๆ

                9.4.1.2 การตรวจพิสูจน์เป็นการตรวจเปรียบเทียบชนิดลักษณะ และร่องรอยการฉีกขาดของเส้นใย

                9.4.1.3 ส่งเส้นใยตัวอย่างทั้งชิ้น หรือทั้งเส้นเพื่อใช้ตรวจพิสูจน์เปรียบเทียบ

        9.4.2 บันทึกการส่งไปตรวจพิสูจน์ ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 1.1.2

        9.4.3 วิธีทำเครื่องหมายเพื่อให้จำได้ถูกต้อง ปฏิบัติเช่นเดียวกับข้อ 9.1.3

        9.4.4 การบรรจุหีบห่อและการนำส่ง

                9.4.4.1 เส้นใยของกลางต้องบรรจุหีบห่อแยกไว้ต่างหาก

                9.4.4.2 เส้นใยตัวอย่างจากแหล่งต่าง ๆ ต้องบรรจุหีบห่อแยกจากกัน

                9.4.4.3 เส้นใยที่มีขนาดเล็กควรตรึงไว้กับวัสดุอื่นเพื่อกันสูญหาย

                9.4.4.4 วัสดุที่ประกอบด้วยเส้นใยที่มีขนาดเป็นชิ้นหรือเส้นที่ไม่สามารถหีบห่อทั้งหมดได้ ก็ตัดเอาเฉพาะส่วนที่มีสภาพใกล้เคียงกับเส้นใยของกลางส่งไปตรวจพิสูจน์

หมายเหตุ  ของกลางหมายเลข 5 และ 6 ส่งกองสรรพาวุธ สำนักงานส่งกำลังบำรุง (สกบ.)นอกนั้นส่งกองพิสูจน์หลักฐานกลาง   ศูนย์พิสูจน์หลักฐาน พิสูจน์หลักฐานจังหวัด สำนักงานตำรวจแห่งชาติ แล้วแต่กรณี


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มีนาคม 24, 2011, 01:30:58 PM โดย scdc5 »


บันทึกการเข้า

หน้า: [1] ขึ้นบน พิมพ์ 
« หน้าที่แล้ว ต่อไป »
กระโดดไป:  

* Share this topic...
In a forum
(BBCode)
In a site/blog
(HTML)

• หน้าหลัก| ประวัติ| หน้าที่| ผู้บังคับบัญชา| การติดต่อ| Mapgoogle| Download| Sitemap| สมุดเยี่ยม| เว็บบอร์ด| Wikipedia•

  ศูนย์พิสูจน์หลักฐาน 5 ถนนวังเหนือ ตำบลเวียงเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง 52000   
โทรศัพท์ 0-5421-8396 , 0-5421-8022 โทรสาร 0-5421-8396

Sitemap |Sitemap |Sitemap
Powered by MySQL Powered by PHP Valid XHTML 1.0! Valid CSS!
หน้านี้ถูกสร้างขึ้นภายในเวลา 0.105 วินาที กับ 17 คำสั่ง

Page Rank Check